Nyhende

Sletto-åra i Vollen

Glimt fra Vollen 2018

Siste kveld i november var det sleppfest for Vollen historielag si årbok ‘Glimt frå Vollen’ 2018. Eva Almhjell er av dei heldige som har fått plass med ein artikkel frå Slettos fem år i Vollen – ein artikkel ho er veldig glad i frå Olav og Karins unge samliv. Mykje anna interessant stoff relatert til laget sin rolle som vertskap for det heimførte vraket av Roald Amundsens MAUD er også å lesa i den ferske årboka.

Ho kostar berre 200 kr.! Du kan bestille årboka her: bok@vollenhistorie.no

Dei kan det med fest i Vollen historielag. I september laga dei ei festleg og høgtidsam minnefest om kunstnerparet i Vesleheimen, Olav og Karin Sletto. Årets høgdepunkt, kalla formann Harald Bøckman den.

Programleiar Morten Giske Johnsen med hedersparet Kari og Bjørn Østenstad ved si side. Foto: E. Almhjell.

Monika Roser Heineberg ber stolt inn den rykande ferske årboka for Vollen historielag 2018 til omdeling blant lagsmedlemmene. Foto: E. Almhjell.

Les meir

Æresrett-orsakinga gjer ein forskjell

elde Olav Sletto. Foto ukjent

Sjå kva leiar i Olav Sletto-selskapet skriv på vegne av Olav Sletto sine etterkomarar og Olav Sletto-selskapet etter at leiar i Den norske Forfatterforening (DnF), Hilde Marie Kriznik, orsaka den urettvise handsaminga æresretten ga dei 17 «dømde» i 1945. Almhjell er redd dei fleste av dei 17 blir borte i gløymsla att med media sitt fokus på berre tre av dei 17: Far og son Bjerke og Alf Larsen. For orsakinga betyr ein forskjell for Slettos etterkomarar. Endeleg er æra gjenoppretta for bestefar og oldefar Olav Sletto. No kan dei puste fritt.
Her er heile kronikken som Eva Almhjell har skrive om saka i etterkant av orsakinga frå Hilde Marie Kriznik.

Olav Sletto og æresretten
15. november 2018 fekk forfattaren Olav Sletto ei orsaking frå leiaren i Den norske Forfatterforening, Heidi Marie Kriznik, for urettvis og vilkårleg handsaming etter andre verdskrigen. Sletto var ein av dei 17 som orsakinga galdt.  Der og då var stemninga prega av glede frå etterkomarane som var tilstades. Og takksemd for ei orsaking som kom seint, men var heilt på sin plass. Den har gjort ein forskjell for mange av etterkomarane, noko det vart det gitt tydeleg uttrykk for frå m.a. Olav Sletto sine etterkomarar.

Orsakinga var av prinsipiell art. Ho retta seg mot det illegitime ved sjølve æresretten: habilitet, «lover» gitt der og då – med attendevirkande kraft, ingen motsvarsrett etc. Og ofte på sviktande faktagrunnlag. Konsekvensane var tunge å bera for dei som vart ramma av æresretten sin utanomrettslege dom, noko forteljinga om Olav Sletto kan vera eit døme på.

I ordskiftet etterpå har eg merka meg dette:  1. Korta har vorte blanda på ein måte som trugar med å gjera orsakinga til det den ikkje skulle vera: ein dom over forfattaren og diktinga hans (det var ingen kvinner blant dei æresrettdømde). Og 2. merksemda hopar seg opp omkring tre av dei 17 dømde:  far og son Bjerke, og Alf Larsen. Det er taust kring dei 14 andre. Som t.d. Olav Sletto (1886-1963) frå Hol i Hallingdal. Det kjem eg attende til nedanfor.

Ein merkedag for Olav Slettos ettermæle, og hans etterkomarar
15. november 2018 vart ein merkedag for Olav Slettos ettermæle, og for hans etterkomarar – i andre og tredje ledd. Fyrste ledd er longe vorten til mold. Under seremonien på Grand Hotel, var to barnebarn, eitt oldebarn, og andre berørte i familien tilstades.  Dei var takksame og glade for orsakinga. Oldebarnet, Tiimo Schulze, takka for orsakinga på vegne av etterkomarane. Eva Almhjell, leiar i Olav Sletto-selskapet, takka på vegne av selskapet.

Den norske Forfatterforening og æresretten etter 1945
Dag Solhjell og Hans Fr. Dahl ga i 2013 ut boka «Men viktigst er æren. Oppgjøret blant kunstnere etter 1945» (Pax). I panelet etter orsakinga, sat Dag Solhjell saman med Jan Erik Vold, Cato Schiøtz og Peter Normann Waage.  Frå dette panelet vart det sagt at Norge tok eit oppgjer med dei som hadde svikta landet under krigen. Syndarane kunne dømmast og fordømmest av så vel rettsvesen og sivile organisasjonar som av folk flest. Kunstnarorganisasjonane straffa dei som vart funne skuldig i å ha tedd seg unasjonalt, og som dermed hadde vist seg som uverdige medlemmer. Straffa fekk i mange tilfelle karakter av yrkesforbod eller innskrenking av yrkesfridomen. Oppgjeret vart vilkårleg og uføreseieleg fordi både regelverk og faktiske forhold ofte var uklare.  Også Den norske Forfatterforening etablerte sin æresrett i 1945.

Olav Sletto – pasifist, ikkjevaldsmann og religiøs utopist
Professor Jørn Øyrehagen Sunde har i fleire år understreka at eit menneske som tenkjer som Olav Sletto aldri kunne vera del av ei autoritær rørsle, t.d. nazismen. Sletto er religiøs utopist og nærast for anarkist å rekne i denne samanheng. Han var pasifist og ikkjevaldsmann. Dette er konklusjonen etter at Øyrehagen Sunde har forska både på talaren og essayisten Olav Sletto.

Olav Sletto måtte likevel leva med at det vart stilt spørjeteikn ved hans nasjonale haldning under krigen. Kvifor det?

Ein far sin omsut for sine barn
Forutan grunnverdiane han alt lenge før krigen hadde utvikla og som han sto inne for, kom at tre av Olav Sletto sine fire barn var aktive i motstandsrørsla.  Bjørn (f. 1915) var offiser i marinen og med i krigen frå fyrste stund, skriv Lars Reinton i «Ei bok om Olav Sletto» frå 1966.  Han sat m.a. sju månader i Ulven konsentrasjonslæger ved Bergen. Der vart han torturert og fekk varige mén av det. Han døydde i 1962. Randi (f. 1912) var sjukesyster på Ullevål og hjelpte norske patriotar å rømme derifrå, med stor fare for sitt eige liv.  Irene (f. 1919) rømte til Sverige og arbeidde under krigen i den norske legasjonen i Stockholm. Sletto skriv etter krigen at «han kjende seg som gissel for dessa borna sine».

Quo vadis, Tyskland?  Klarsynt forfattar frå Hol
I 1914 ga Olav Sletto ut boka «Um Tyskland», der han uroa seg for at industrialisering og militarisering i Tyskland undergrev landet som kulturnasjon. Sletto såg med forvitneleg klarsyn det helvete som var i emning under fyrste verdskrigen. Med millionar unge menn drepne i skyttargravene. Uroa kom enda tydlegare fram i Loke-kvartetten, hans kanskje største litterære verk, der han skildra noko som likna på det ragnarokket som utvikla seg under andre verdskrigen.

Då krigen kom til Norge, var Olav Sletto styrar ved Romerike Ungdomsskole på Sørumsand. Familien budde i styrarboligen ved skula. Der vart han forhøyrt om sonen Bjørn, og derfrå vart han kasta ut av tyskarane, som knuste talarstolen hans og vanæra «ein humanistisk heim», som Sletto sjølv formulerte det.  Fordriven frå eigen heim, budde familien på garden Bingen i Trøgstad fram til hausten 1946. Her dulde mange seg av dei Randi hjelpte rømme frå Ullevål på si flukt til Sverige. Etter krigen overtok Sletto mors hus på Geilo og flytta dit. Mor hans, Anne (f. Sletto) Olsen, døydde sommaren 1946.

Gode menn, m.a. Lars Reinton, søkte om diktargasje for Sletto i 1939, utan at forfattaren var informert om det.  Dei trekte ikkje søknaden attende, sjølv etter at det vart klart at det var nazimyndigheitene som fekk avgjerda.  Derimot held dei i mot Olav Sletto etter krigen at han ikkje sa i frå seg diktargasjen.  Reinton meiner dette var Slettos største mistak under krigen. Men, må ein i ettertid kunne spørja, kvifor trekte ikkje forslagsstillarane sjølve søknaden når dei såg kva veg det bar?

Domen over Olav Sletto
For si «holdning» under krigen vart Olav Sletto, då freden kom, av æresretten til Den norske Forfatterforening dømt til ikkje å gi ut nokon bok før etter eitt år (1946), og å betala attende kr. 5000 som han hadde fått i diktargasje av dei ulovlege styresmaktene. Sletto var i mesteparten av sitt diktarliv i konstant pengenaud. No var han dertil svært sjuk. Han slapp derfor, etter søknad, å betala attende gasjen, og frå april 1948 var medlemskapen hans i forfattarforeninga i orden att. Men denne straffa var ei krenking av den frie kunstnaren, og eit tap av ære for forfattaren Olav Sletto.

Olav Sletto meinte all sin dag at han vart hardare straffa enn diktarkollegaer det var rimeleg samanlikne seg med – utan at det her skal nemnast namn.

Det ville utan tvil vore Sletto heilt rett, det Den norske Forfatterforening no har gjort, nemleg å be om orsaking for den urettvise handsaming han og 16 andre forfattarar fekk i æresretten etter krigen. Truleg ville han ha helsa oppreisinga som ligg i dette for rettvis, og framhelde at dette var ein verdig måte å markere Den norske Forfatterforeningen sitt 125-års jubileum på.

Eva Almhjell
Leiar
Olav Sletto-selskapet
for selskapet og på vegne av Olav Sletto sine etterkomarar

Tønsberg, 21.11.2018

Framheva bilde: Olav Sletto. Årstal og fotograf ukjent.

Bilete frå pressekonferansen 16.11.2018

Leiar i Den norske forfatterforening, Heidi Marie Kriznik, ber om orsaking. Ho er prega av alvoret i stunda. Foto: E. Almhjell.

 

I panelet sat f.v. Jan Erik Vold, Dag Solhjell, Cato Schiøtz, Peter Normann Waage. Torvald Steen var ordstyrar. Foto: E. Almhjell.

 

 

 

Takksame. F.v. Eva Almhjell, Tiimo Schulze, Karin Bull, Dina Muri, Anders Bull. Midt blant oss Torvald Steen, tidlegare leiar i Dnf og panelstyrar 16.11.2018. Foto: Astrid Nordang, Dnf.

Full sal på Grand Hotel 16.11.2018. I denne salen vart Den norske forfatterforening stifta for 125 år sidan. Foto: E. Almhjell.

Les meir

Andre verdskrigen: Oppreising til Olav Sletto

HBA.94001-01404-7-Edit

Olav Sletto-selskapet har mottatt dette brevet frå Den norske Forfatterforening:

«Den norske Forfatterforeningen feirer sitt 125-årsjubileum 15.- 18. november i år, på Grand hotell i Oslo. Den vil åpne med at DnF-leder Heidi Marie Kriznik kommer med en unnskyldning til de 17 som urettmessig ble berørt av æresrettens idømmelser av karantene og utestengelse i 1945, blant dem forfatteren Olav Sletto. 
Deretter vil det være en paneldebatt ledet av forfatter Thorvald Steen, med Peter Normann Waage (Bjerke-biografien), Cato Schiøtz og Dag Solhjell (som sammen med forfatter Hans Fredrik Dahl har forfattet “Men viktigst er æren”, Pax 2013, der hele saken behandles og samtlige berørte forfattere nevnes).»
Staden er Grand Hotel i Oslo, og dagen er 15. november 2018.
Frå Olav Sletto-selskapet deltek Eva Almhjell, Grethe Larsgard Rudningen og Jørn Øyrehagen Sunde. Fem av Slettos etterkomarar vil vera til stades.
Framsidefoto: Nic. Grøvo./Hol bygdearkiv. Årstal ukjent.

Eva Almhjell har skrive ein artikkel om Olav Sletto og andre verdskrigen:
EA Olav Sletto og andre verdskrigen
Les meir

Medlemsbrev 2-2018

Vierbotten m kraftliner 18.9.18

Medlemsbrev 2-2018 er publisert på denne sida og sendt alle medlemmer i Olav Sletto-selskapet. Brevet syner aktivitetar i selskapet andre halvår 2018 – så langt. Forutan transkriberingar av arkivstoff frå Sletto-arkivet, har vi vore i Vollen/Asker på minnemarkering i regi av Vollen historielag, deltatt på Humor-Galei på Ål, avikla Olav Sletto-dagen 2018 same stad og møtt 3×28 elevar på 10. trinn ved Geilo ungdomsskole.  Meiningsfulle aktivitetar, alt i hop.  God haust til dykk alle!

Framsidebildet er frå Vierbotten. Foto: E. Almhjell

Les meir

Olav Sletto-dagen 2018 – best ever

Jørn og Eva Foto Anne K

Olav Sletto-dagen ligg bak. Best ever, takka vera topp forelesarar, som Erling Sørli, Erling Lae, Jørn Øyrehagen Sunde og Eva Almhjell.  Sørli tala om Slettos relasjon til kritikarane. Forfattaren prøvde vera suveren, men slett ktitikk gjekk hardt innpå han. Lars Reinton, venn og biograf, fortel at Sletto kunne gå til sengs og bli der lenge, om han kjende seg mistydd. Og det gjorde han ofte.  I Otlu Alsvik (Drammens Tidende og Buskeruds Blad på 1950-talet) fann han likevel ein kompetent og sakleg meldar, som han visste seta pris på. Men det vore ikkje Sletto om han ikkje fortalde meldaren kva ho skulle meine og skrive. Kanskje særleg denne, som var kvinne. Alsvik valde å vera open om dette i avisa, då ho gjorde ei bokmelding nr. 2 av same boka. Modig gjort. Foredraget er publisert i Olav Sletto-selskapet sitt Årshefte 2018.

Erling Lae, hyttehalling i andre generasjon på Gol, var som vanleg, seriøs og morosam då han fortalde om sitt møte med Per frå Hol. Han vart fanga av Sletto si skildring av Per sin oppvekst i fjellbygda på slutten av 1800-talet. Han skriv så forførande godt, og tek oss med inn i ei verd, der det er godt vera. I Per Spegil møter vi småguten Per og hans vesle verd på garden hjå bestemor og bestefar. Ei filosofisk perle. Men prisen tek Per Stavlang, som handlar om gjetargutane Hølgi og Per på heimstølane uppå åsen. Ein ting er barnepsykologen Sletto. Han er meisterleg. Ein annan ting er dyreskildringane hans. Der går han Mikkjel Fønhus ein høg gang, meinte Lae, som knapt greidde sleppe forholdet mellom den etterkvart mannevonde storoksen Botsvarten og budeia Storedundra. Likevel: Var ikkje bygd og bygdefolk for harmonisk skildra? Kvar var bygdedyret, mon tru?

Størst av alt er kjærleiken, står det i den store boka. Så også for unge Olav Sletto (1886-1963) og hans brur, Karin Bryde (1884-1965). I åra 1912-1917 budde familien Sletto i Vollen i Asker. Brennande var den, kjærleiken i Vesleheimen – og krevjande, med Satan-besøk både ein og fleire gonger. Men oftast vart det helsa slik: Eg din – du min – i all æva. Din trufaste mann. Dit trofaste viv. Eva Almhjell, leiar i Olav Sletto-selskapet, fortalde frå breva mellom dei to elskande. Det vart fragment av meir enn 500 brev, som ho hadde skrive av frå Sletto-arkivet. Breva i arkivet er lagt der av Sletto sjølv. Det han ikkje ville skulle falle i fremmande hender, brente han.  Det kjem ein artikkel om denne tida i Årbok 2018 for Vollen historielag. Kjerstin (sang) og Robert (piano) Pronzato framførte musikkestykke frå Slettos samtid: Edv. Griegs «Jeg elsker dig» og «Aftenstemning». Vakkert.

Men den som også denne gongen trollbatt forsamlinga på omlag 40 folk, var Jørn Øyrehagen Sunde med sitt foredrag om eaasayisten Olav Sletto. Det var som å ha meistartalaren Olav Sletto sjølv i salen. Han nærast dansa fram tankar om tenarånden, der ingen skal inngå i herre-slave relasjonar, men tene andre av eigen, fri vilje. Han framheva arbeidets sentrale betydning. Gleda ved arbeidet, songen i arbeidet. Ja, det toppa sjølve paradiset i Sletto si religiøse forestillingsverd. Ein slik tenkar kunne aldri vera del av ei autoritær rørsle som t.d. nazismen, sa Øyrehagen Sunde, som konkluderte med at Sletto var ein religiøs utopist, og nesten for anarkist å rekne. Og ein meisterleg essayist.

Lommeur type amerikansk jernbaneur med gamal lekkje frå Hallingdal vart overrekt talaren, som sidan 2013 har forska på Olav Sletto. Han har gitt foredrag på foredrag, skrive artikkel etter artikkel, til årshefter og bok, han er rettleiar i Olav Sletto-selskapet si storsatsing på digitalisering av Sletto-arkivet, og for leiaren sin skriveprosess. Og alt dette utan nokon gong å ha tatt seg ei krone betalt.  Han vart glad for gava. Og kunne på ståande fot ha gitt eit foredrag om amerikanske jernbaneur, spesielt konstruerte for å tole skakingar. Slike interesserte han spesielt.  Klappinga ville ingen ende ta. Og slik enda Olav Sletto-dagen 2018.

Men vi skal ikkje gløyme den fine opninga av dagen som ordførar i kulturkommunen Ål, Solveig Vestenfor, sto for, då ho delte si leseoppleving av Per-bøkene, og var stolt over at hennar kommune er med og støttar Olav Sletto-selskapet, slik også SKUE Sparebank, Ål Mållag og Buskerud Mållag har gjort gjennom fleire år.  Utan denne støtta, ingen Olav Sletto-dagen. Stor takk.  Takk ikkje minst til eit utsøkt publikum. Takk til aktørane på golvet. Og takk til alle som in absentia tenkte gode tankar for OSD 2018.

Arrangørar: Olav Sletto-selskapet og biblioteka i Nes, Hol og Ål. Ein stor takk til sistnemnde, ved Anne Kaslegard, som sto for den praktiske tilretteleggingen av halvdagsseminaret.

Ordførar i kulturkommuna Ål, Solveig Vestenfor, opna Olav Sletto-dagen 2018. Foto: Anne Kaslegard.

Kjerstin (sang) og Roberto (piano) Pronzato framførte Grieg. Foto: Anne Kaslegard.

Erling Lae. Foto: Anne Kaslegard.

 

Erling Lae og Eva Almhjell med Rolf Nesch-porten bak. Foto: Anne Kaslegard.

 

F.v. Eva Almhjell, Jørn Øyrehagen Sunde, Erling Lae, Kjerstin og Roberto Pronzato, og Erling Sørli. Foto: Anne Kaslegard.

 

Jørn Øyrehagen Sunde og Eva Almhjell. Foto: Anne Kaslegard.

Les meir

Olav Sletto-dagen 2018 – program

Skarvånfossen i Vierbotn. Foto: E. Almhjell

Brått var hausten der, og Olav Sletto-dagen 2018 står for døra.  I år får vi blank, ny kunnskap om Olav Slettos liv og dikting. Det syter framragande formidlarar og forskarar for: Professor ved Universitetet i Bergen, Jørn Øyrehagen Sunde. Han er kjent og kjær frå tidlegare Sletto-dagar, og tek for seg brevskrivaren Olav Sletto. Erling Sørli, historikar, før dette lektor og pedagogisk rettleiar i den vidaregåande skulen i Holmestrand, deler forvitneleg kunnskap om Sletto og det mangslungne forholdet til kritikarane med oss, og Erling Lae, kjent og kjær hyttehalling i andre slektsledd, fortel frå si lesing av Per-bøkene.  Eva Almhjell har transkribert brevvekslinga mellom Karin og Olav Sletto og vil fortelja frå deira liv og samliv før 1918.  Det blir om kjærleiken, Satan og diktinga.  Kjerstin Pronzato bidreg med musikalsk følgje til Eva Almhjell, med mannen sin, Roberto Pronzato ved pianoet.

Dagen er  laurdag 13. oktober kl. 13-17 i Veslesalen på Ål kulturhus.
Inngangbilletten kostar kr. 200 for medlemmer av Olav Sletto-selskapet, og kr. 250 for andre. Den inkluderer varm mat, kald og varm drikke mv.
Arrangørar: Olav Sletto-Selskapet i samarbeid med biblioteka i Nes, Ål og Hol.
Kjøp billett på hallingbillett.no eller i Ål kulturhus.

Velkomne!

Program 2018 – OS-dagen

Desse har støtta Olav Sletto-dagen 2018 økonomisk: SKUE sparebank, Ål Mållag, Buskerud Mållag, Ål kommune.

Framsidefoto: Skarvånfossen i Vierbotn. Foto: E. Almhjell

Les meir

Nærast er du…Sletto-liv i Vesleheimen

Eva Almhjell les frå ELVELAND medan Harald Bøckmann, leiar i Vollen historielag, sørger for lokalt opphaldsvêr. Foto: Privat.

Dei sessa seg under ein våt teltduk, dei omkring 80 tilhøyrarane frå Vollen, då leiar i Olav Sletto-selskapet, Eva Almhjell, fortalte om Olav og Karin Sletto sine fem år i Vesleheimen (1912-1917). Teltet var sett opp på grasbakken mellom huset og isdammen (sjå bilder). Foredraget kalla ho «Lyse utetter og verme innetter».  Dei hadde store draumar for liv og samliv i den fyrste heimen sin, Olav og Karin, store draumar. Heimen skulle vera eit tempel, ein stad villfarne menneske kunne søke åndeleg støtte og vekst.  Dei var nygifte og dyrka kjærleiken til kvarandre, og kjærleiken til dei tre barna som etterkvart kom til – eitt for kvart år, før det vart ei pause til 1919. Det året kom barn nummer fire, men då hadde familien flytta til Fiskum. Olav hadde fått fast post på Buskerud Folkehøgskole, og tida i Asker var historie.  Ei dramatisk historie!  Ein artikkel om dette kjem nærare jul,  i Årbok for Vollen historielag 2018.  Det var Vollen historielag som arrangerte minnemarkeringa for Olav Sletto, og dagens vertinne var Trine Bendixen. Ho kjøpte Vesleheimen i 2012 og ynskte varmt velkomen. Dagen var sundag 16. september 2018. Operasongar Ying Teng (sjå bilde) tok oss med si varme, sterke stemme inn i den stemninga som vi tenkjer oss var del av livet i Vesleheimen for meir enn hundre år sida.  Taletekst og songtekst fletta seg naturleg i kvarandre – magisk, sa Ying Teng.  Ei oppleving utanom det vanlege!  Dagen baud også på befaring til «Skjæret», der Olav og Karin budde medan huset deira vart sett opp. Her vart vi tatt vel imot av Åsne Havnelid og Terje Rønning, som eig Gottfred Mauritz Bryde (Karins bror) sin gamle villa i dag (sjå bilder). Tor Finstad, Vesleheimen-buar 1935-45, hadde fått laga kart over stader i Vollen som er nemnde i brevvekslinga melllom Olav og Karin. Han var vår guide då vi trakka i fotefara til Karin og Olav i Vollen. Styret i Olav Sletto-selskapet var representert, og jammen kom også eit par av våre medlemmer – heilt frå Geilo – eins ærend til Vollen! Det vart ei verdig markering av Hallingdals store forfattar!  Olav Sletto-selskapet er takksam for det gode samarbeidet med arrangørane.

Framsidefoto: Leiar i Vollen historielag, Harald Bøckman, sørga for lokalt opphaldsvêr medan Eva Almhjell las frå Slettos bok «Elveland» om Karin og Olav sitt møte med «Skjæret» i 1912.  Foto: Privat.

Vesleheimen 1945. Foto: Ludvig Pedersen Finstad.

 

 

 

Dagens Vesleheimen-vertinne,                 Programleiar Morten Gisle Johnsen.
Trine Bendixen,                                            Foto: M. L’orange.
ynskjer velkomen. Foto: E. Almhjell.

Med isdammen som bakteppe for minnemarkeringa av Olav Sletto 16.9.2018. Foto: E. Almhjell

Ying Teng, operasongar, framførte sangar om kjærleik på norsk og kinesisk. Foto: E. Almhjell.

"Skjæret", villaen til Gottfred Mauritz Bryde, der Karin og Olav budde medan Vesleheimen vart sett opp. Foto: E. Almhjell.

80 Vollen-buarar under våt teltduk i Vesleheimen 16.9.2018. Foto: M. L'orange.

Les meir

Velkomne til Sletto-liv i Asker

Løpeseddel. Slettos fem år i Vollen. Arr. 16.9.2018.

Vollen historielag inviterer til markering av Olav og Karin Sletto sine fem år i Vollen (1912-1917). Etterkomarane etter Olav og Karin Sletto, og medlemmer i Olav Sletto-selskapet er spesielt invitert til denne hendinga, men også alle andre interesserte er hjarteleg velkomne, seier Eva Almhjell, leiar i Olav Sletto-selskapet, som er hovudtalar sundag 16. september 2018 kl. 13-16, i Vesleheimen, Slemmestadveien 401, Vollen. Det blir sett opp telt, servert lettare mat og vi får høyre tidstypisk sang. Etterpå er det ei vandring i nærmiljøet, m.a. til «Skjæret», der Karin og Olav budde medan deira fyrste heim, Vesleheimen,  vart reist.

 

Les meir

Samlaget 150 år – Olav Sletto er med

IMG_4248

I år feirar Det Norske Samlaget 150 år. Det blir dugleg markert over heile landet, fyrst og fremst med praktverket «Nynorsk litteraturhistorie» som professor Jan Inge Sørbø har skrive, men også med utstillingar som museer og andre lagar. Soleis har Hol Bygdemuseum laga ei fin liten utstilling, kalla «150 år med litteratur om Hallingdal frå Det Norske Samlaget». Det er Gro Randen som har gjort utstillinga. Der er også Olav Sletto med. Samlaget ga i åra 1977-1980 ut dei fire Per-bøkene hans i Orion-serien, og i 1966 kom Johs. A. Dale og Lars Reintons «Ei bok om Olav Sletto».  Alle er å finne i utstillinga, saman med mykje anna interessant stoff.

Les meir

Olav Sletto i Leveld Kunstnartun-skogen

Eva ser på OS tekster

Denne sommaren har den faste utstillinga i Leveld Kunstnartun-skogen, Birgit Hagen sine strålande vevde tepper, fått følgje av tekster frå ulike, mest lokale diktarar.  Utstillinga er kalla «Dikt i skogen». Tekstene handlar om tilhøvet mellom menneske og natur. Blant dei utvalde diktarane finn vi to tekstplakater av Olav Sletto. Leveld Kunstnartun og Olav Sletto-selskapet følgjer opp avtala om samarbeid. Dette er eit godt døme på det. Utstillinga er vel verdt eit besøk – tekstene gir stoff til ettertanke.
Framheva bilde: Eva Almhjell les Sletto-tekster i Leveld Kunstnartun-skogen. Foto: Grethe Larsgard  Rudningen.

Olav Sletto i godt selskap i Leveld Kunstnartun-skogen 2018. Foto: E. Almhjell

Olav Sletto-tekster i Leveld Kunstnartun-skogen 2018. Foto: E. Almhjell

Les meir